Supplement to the Khasa’is

استدراك از خصائص

قبلا يادآور شديم كه جلد دوم خصائص به دست ما نرسيده و از سرنوشت آن چيزي گزارش نشده است، و لذا درصدد برآمديم كه چهل خصيصه از خصائص سالار شهيدان را كه مرحوم شوشتري در خصائص موجود متعرض نشده است، در اينجا به عنوان [ صفحه 59] استدراك يادآور شويم. به اين اميد كه در آينده بتوانيم تحقيقات وسيعتري انجام داده، در حد توان جاي خالي جلد دوم را پر كنيم. و اينك چهل خصيصه:1- امام حسين (عليه‌السلام) يكي از درهاي بهشت است، چنانكه رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمود:(الا و ان الحسين باب من أبواب الجنة، من عانده حرم الله عليه رائحة الجنة»:[حسين دري از درهاي بهشت است، هر كس با او دشمني كند خدا بوي بهشت را بر او حرام مي‌سازد] [78] .2- امام حسين (عليه‌السلام) از هيچ بانوئي شير نخورده، و تغذيه‌ي او منحصرا توسط رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) انجام مي‌شد، به اين طريق كه هر روز رسول‌خدا مي‌آمد و زبان مباركش را در دهان امام حسين (عليه‌السلام) قرار مي‌داد و او مي‌مكيد و سير مي‌شد. [79] .3- سالار شهيدان از سينه تا قدم از همه به رسول‌خدا شبيه‌تر بود. [80] .4- رسول‌اكرم (صلي الله عليه و آله) زبان امام حسين (عليه‌السلام) را در دهان خود قرار مي‌داد و لعاب دهانش را مي‌مكيد. [81] .5- هنگامي كه امام حسين (عليه‌السلام) در اطاق تاريكي مي‌نشست سفيدي پيشاني و گلويش جلوه مي‌كرد. [82] .6- صفيه دختر عبدالمطلب مي‌گويد: هنگامي كه امام حسين متولد شد پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمود: «عمه پسرم را بياور» عرض كردم: يا رسول‌الله! هنوز او را پاكيزه نكرده‌ام. فرمود:«يا عمة انت تنظفينه؟! ان الله تبارك و تعالي قد نظفه و طهره.»[عمه جان تو مي‌خواهي او را پاكيزه كني؟! خداي تبارك و تعالي او را پاك و پاكيزه [ صفحه 60] نموده است.]. [83] .7- سلمان مي‌گويد: به خدمت رسول اكرم (صلي الله عليه و آله)رسيدم، ديدم كه امام حسين را روي زانويش نشانيده، ميان ديدگانش مي‌بوسد، بر دهانش بوسه مي‌زند و مي‌فرمايد:«انك سيد، ابن سيد، أبوسادة، انك امام، ابن امام، أبو أئمة، انك حجة، ابن حجة، أبوحجج تسعة من صلبك، تاسعهم قائمهم»:[تو سرور، پسر سرور، پدر سروران هستي، تو پيشوا، پسر پيشوا، پدر پيشوايان هستي، تو حجت پسر حجت و پدر نه پيشوا از صلب خود مي‌باشي، كه نهمين آنها قائم آنهاست.] [84] .8- در شب ميلاد حضرت حسين (عليه‌السلام) به احترام ايشان آتش جهنم خاموش گرديد. [85] .9- در امالي شيخ صدوق (ره) است كه براي تجليل و احترام امام حسين (عليه‌السلام) وقت ولادتش افواج و قبائل فرشتگان به رياست جبرئيل امين از طرف خداي جل وعلا از سماوات علي فوج در فوج نازل شدند. [86] .و در اكمال الدين آمده: وقتيكه آن سرور آزادگان به دنيا چشم گشود خداي تعالي به ملائكه وحي فرمود كه شماها صف در صف بايستيد و تسبيح و تحميد و تمجيد و تكبير را براي بزرگداشت اين مولود مسعود كه براي محمد (صلي الله عليه و آله)در دار دنيا متولد شده به جا آوريد.و جبريل را امر نمود كه با هزار قبيل از ملائكه (و قبيل تعداد يك ميليون را مي‌گويند) بر اسبهاي ابلق، بر آنها قبه‌ها از در و ياقوت نهاده، با جماعت ديگري از ملائكه كه اسم آنها روحانيون مي‌باشد و در دستهاي‌شان حربه‌ها از نور، همگي بر زمين نازل [ صفحه 61] شوند و پيغمبر را براي ولادت اين مولود تبريك گويند. [87]

Supplement to the Khasa’is

We previously mentioned that the second volume of Khasa’is has not reached us, and nothing has been reported concerning its fate. Therefore, we resolved to mention here forty characteristics of the Master of Martyrs, Imam Husain (a.s.), which the late Shushtari did not discuss in the existing Khasa’is, as a supplement.

With the hope that in the future we may undertake broader research and, to the extent possible, fill the gap left by the missing second volume.

And now, the forty characteristics:

1. Imam Husain (a.s.) is one of the gates of Paradise, as the Holy Prophet Muhammad (s.a.w.a.) said:

«الا و ان الحسين باب من أبواب الجنة، من عانده حرم الله عليه رائحة الجنة»

“Indeed, al-Imam Husain (a.s.) is one of the gates of Paradise. Whoever opposes him, Allah will forbid him the fragrance of Paradise.” [78]

1. Imam Husain (a.s.) never suckled from any woman. His nourishment was provided exclusively by the Holy Prophet Muhammad (s.a.w.a.), in the manner that every day the Messenger of Allah would come and place his blessed tongue in the mouth of Imam Husain (a.s.), and he would suck from it and become satisfied. [79]
2. The Master of Martyrs (a.s.) was the most similar of all people to the Messenger of Allah (s.a.w.a.) from his chest down to his feet. [80]
3. The Messenger of Allah (s.a.w.a.) would place the tongue of Imam Husain (a.s.) into his own mouth, and Imam Husain (a.s.) would suck the saliva from his mouth. [81]
4. Whenever Imam Husain (a.s.) sat in a dark room, the brightness of his forehead and neck would shine forth. [82]
5. Safiyyah daughter of ‘Abd al-Muttalib said: When Imam Husain (a.s.) was born, the Holy Prophet (s.a.w.a.) said: “Aunt, bring me my son.”

I said: “O Messenger of Allah, I have not yet cleaned him.”

He said:

«يا عمة انت تنظفينه؟! ان الله تبارك و تعالي قد نظفه و طهره.»

“O Aunt! Are you going to clean him? Allah, Blessed and Exalted, has already cleansed and purified him.” [83]

[ صفحه 60]

1. Salman said: I came into the presence of the Messenger of Allah (s.a.w.a.) and saw Imam Husain (a.s.) seated upon his lap. He was kissing him between the eyes and kissing his mouth, while saying:

«انك سيد، ابن سيد، أبوسادة، انك امام، ابن امام، أبو أئمة، انك حجة، ابن حجة، أبوحجج تسعة من صلبك، تاسعهم قائمهم»

“You are a master, the son of a master, and the father of masters. You are an Imam, the son of an Imam, and the father of Imams. You are a Proof, the son of a Proof, and the father of nine Proofs from your progeny, the ninth of whom is their Qa’im.” [84]

1. On the night of the birth of Imam Husain (a.s.), the fire of Hell was extinguished in honor of him. [85]
2. It is reported in the Amali of Shaykh al-Saduq (r.a.) that, in order to honor and magnify Imam Husain (a.s.), at the time of his birth, multitudes and tribes of angels under the leadership of Jibra’il al-Amin descended from the highest heavens in successive groups. [86]

And in Ikmal al-Din it is narrated that when that leader of the free ones opened his eyes to the world, Allah the Exalted revealed to the angels:

Stand in ranks and perform tasbih, tahmid, tamjid, and takbir in honor of this blessed newborn who has been born for Muhammad (s.a.w.a.) in the abode of this world.

And He commanded Jibra’il to descend to the earth with one thousand tribes of angels (and each tribe consists of one million), mounted upon piebald horses, over which were canopies of pearls and rubies, together with another group of angels known as the Ruhaniyyun, carrying spears of light in their hands, so that all of them might come down to the earth and congratulate the Prophet (s.a.w.a.) on the birth of this blessed child. [87]

[ صفحه 61]

10- چون حضرت زهراي مرضيه (سلام الله عليها) از شهادت جانگداز سالار شهيدان آگاه شد، او را از روي حزن و ملال حمل كرده، از روي حزن و ملال وضع نمود. [88] .11- روز ولادت امام حسين (عليه‌السلام) حضرت فاطمه بسيار گريست، تا رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) تشريف فرما شدند و فرمودند: «اي فاطمه! بدان كه حسين كشته نمي‌شود جز هنگامي كه پيشواي راهنمائي از او متولد شود كه امامان بعدي از نسل او هستند» آنگاه امامان را يكي پس از ديگري نام بردند تا حضرت ولي‌عصر (عليه‌السلام) و فرمودند: «آن قائم كه عيسي بن مريم پشت سرش نماز مي‌خواند» [89] .12- جالبتر اينكه سالار شهيدان نيز در شب عاشورا براي اصحاب خود از حضرت بقيةالله (ارواحنا فداه) سخن گفتند و فرمودند: «خداوند توسط قائم (عليه‌السلام) انتقام ما را خواهد گرفت.»اصحاب پرسيدند: قائم كيست؟ فرمود: «او هفتمين فرزند پسرم محمد بن علي است او حجة بن الحسن بن علي بن محمد بن علي بن موسي بن جعفر بن محمد بن علي - فرزند من - مي‌باشد. [90] .13- امام حسين (عليه‌السلام) وارث همه‌ي پيامبران است، چنانكه در زيارت وارث به تفصيل و به صراحت بيان شده است.14- امام حسين (عليه‌السلام) وارث پيراهن قهرمان توحيد حضرت ابراهيم (عليه‌السلام) بود، چنانكه مرحوم «بيرجندي» در حوادث روز دهم جمادي الاولي نوشته: «در چنين روزي حضرت زهرا (سلام الله عليها) پيراهن حضرت ابراهيم خليل را به دخترش زينب كبري (سلام الله عليها) عطا كردند و فرمودند: دخترم! هنگامي كه برادرت حسين اين پيراهن را از تو مطالبه كند، بدان كه فقط يك ساعت مهمان توست، سپس به دست اولاد زنا به [ صفحه 62] سخت‌ترين حالي كشته مي‌شود.» [91] .15- امام حسين (عليه‌السلام) آنقدر هيبت و ابهت داشت كه امام حسن مجتبي (عليه‌السلام) هيبت او را در سطح هيبت اميرمؤمنان (عليه‌السلام) مي‌انگاشت، و براي او چون اميرمؤمنان حريم نگه مي‌داشت. [92] .16- هنگامي كه امام حسين (عليه‌السلام) در ميان پيروزي بر دشمن و لقاءالله مخير گشت، لقاءالله را بر غلبه و پيروزي برگزيد. [93] .17- خداوند به امام حسين (عليه‌السلام) ياراني عنايت فرموده كه به هيچيك از امامان و پيامبران چنين اصحابي عنايت نفرموده است، چنانكه خود در خطبه‌ي شب عاشوراء فرمودند:«اما بعد فاني لاأعلم أصحابا اوفي و لا خيرا من أصحابي، و لاأهل بيت أبر و لا أوصل من أهل بيتي»:[من هرگز اصحابي بهتر و باوفاتر از اصحاب خود سراغ ندارم، و هرگز اهل بيتي نيكوكارتر و باايثارتر از اهلبيت خودم نمي‌دانم.] [94] .18- يكي ديگر از خصائص آنحضرت اين است كه حضرت بقيةالله(ارواحنا فداه) هر صبح و شام براي آنحضرت ندبه مي‌كند، چنانكه در زيارتنامه‌ي صادره از ناحيه‌ي مقدسه آمده است: «فلئن أخرتني الدهور... فلأندبنك صباحا و مساء، و لأبكين لك بدل الدموع دما»:«اگر روزگار مرا به تأخير انداخت، و تقديرات مرا از ياري تو، بازداشت، و من نتوانستم درجنگ با دشمن كينه‌توزت شركت كنم، هر صبح و شام براي تو ندبه سر [ صفحه 63] مي‌دهم، و به جاي اشك خون گريه مي‌كنم.» [95] .19- به هنگام شهادت سالار شهيدان بادهاي سرخ وزيدن گرفت، هوا تيره و تار شد، به طوري كه كسي چيزي را نمي‌توانست ببيند. [96] .20- بعد از شهادت سالار شهيدان تا هفت روز افق سرخ بود، شبها نيز آسمان از كران تا كران به رنگ خون بود. ابن‌عساكر اين حادثه را از از 5 طريق نقل كرده است. [97]

1. When Lady Fatimah al-Zahra (a.s.) became aware of the heart-rending martyrdom of the Master of Martyrs (a.s.), she carried him in a state of grief and sorrow, and she gave birth to him in a state of grief and sorrow. [88]
2. On the day of the birth of Imam Husain (a.s.), Lady Fatimah (a.s.) wept profusely, until the Messenger of Allah (s.a.w.a.) came and said:

“Fatimah! Know that Husain  will not be martyred until a guiding leader is born from him, and the later Imams will be from his progeny.”

Then he named the Imams one after another until he reached the Imam of the Age (a.s.), and he said:

“That Qa’im, behind whom ‘Isa ibn Maryam (a.s.) shall pray.” [89]

1. Even more remarkable is that the Master of Martyrs (a.s.) himself spoke to his companions on the night of ‘Ashura about Hazrat Baqiyyat Allah (a.s.) and said:

“Allah will take revenge for us through the Qa’im (a.s.).”

The companions asked: “Who is the Qa’im?”

He replied:

“He is the seventh descendant of my son Muhammad ibn ‘Ali. He is al-Hujjah ibn al-Hasan ibn ‘Ali ibn Muhammad ibn ‘Ali ibn Musa ibn Ja‘far ibn Muhammad ibn ‘Ali—my son.” [90]

1. Imam Husain (a.s.) is the heir of all the Prophets, as is stated explicitly and in detail in Ziyarat al-Warith.
2. Imam Husain (a.s.) inherited the shirt of the champion of Tawhid, Prophet Ibrahim (a.s.). As the late Birjandi wrote regarding the events of the tenth of Jumada al-Ula:

“On this day Lady Fatimah (a.s.) gave the shirt of Prophet Ibrahim al-Khalil (a.s.) to her daughter Zaynab al-Kubra (a.s.) and said:

‘My daughter! When your brother Husain asks you for this shirt, know that he will remain your guest for only one more hour. Thereafter he shall be killed by the children of adultery in the most grievous manner.’” [91]

[ صفحه 62]

1. Imam Husain (a.s.) possessed such majesty and awe that Imam al-Hasan al-Mujtaba (a.s.) regarded his dignity on the level of the dignity of Amir al-Mu’minin (a.s.) and observed the same reverence and respect for him as he did for Amir al-Mu’minin (a.s.). [92]
2. When Imam Husain (a.s.) was given the choice between victory over the enemy and Liqa’ Allah (meeting Allah), he chose Liqa’ Allah over conquest and victory. [93]
3. Allah granted Imam Husain (a.s.) companions such as were not granted to any Imam or Prophet. As he himself said in his sermon on the night of ‘Ashura:

«اما بعد فاني لاأعلم أصحابا اوفي و لا خيرا من أصحابي، و لاأهل بيت أبر و لا أوصل من أهل بيتي»

“Now then, I do not know any companions more loyal or better than my companions, nor any household more righteous and more devoted than my household.” [94]

1. Another of his unique characteristics is that Hazrat Baqiyyat Allah (a.s.) mourns him every morning and evening. As it is stated in the Ziyarah issued from the Sacred Presence (al-Nahiyah al-Muqaddasah):

«فلئن أخرتني الدهور... فلأندبنك صباحا و مساء، و لأبكين لك بدل الدموع دما»

“If the ages have delayed me, and the Divine decrees prevented me from assisting you, and I was unable to participate in battle against your hostile enemies, then I shall lament for you morning and evening, and I shall weep blood for you instead of tears.” [95]

[ صفحه 63]

1. At the time of the martyrdom of the Master of Martyrs (a.s.), red winds began to blow and the atmosphere became dark and gloomy to such an extent that no one could see anything. [96]
2. After the martyrdom of the Master of Martyrs (a.s.), the horizon remained red for seven days, and during the nights the sky from one end to the other appeared blood-red. Ibn ‘Asakir has narrated this event through five chains. [97]

21- شگفت‌انگيزتر اينكه آثار دگرگوني اجسام از شهادت امام حسين (عليه‌السلام) پس از گذشت چهارده قرن هنوز در گوشه و كنار به چشم مي‌خورد يكي از آنها جاري شدن خون از درخت چنار «زرآباد» است.زر آباد يكي از قصبات قزوين و در نزديكي قلعه‌ي الموت است، كه هر سال روز عاشورا هزاران نفر براي مشاهده‌ي چنار خونبار به آنجا مي‌روند و روان شدن خون را از درخت چنار به چشم خود مي‌بينند.آيت الله فقيد سيد موسي زرآبادي در كتاب «كرامات» به تفصيل از جاري شدن خون از درخت چنار در روزهاي عاشوا را گفتگو كرده، از پدرش سيد علي و از جدش سيد مهدي، نقل كرده، كه در هيچ سالي اين موضوع تعطيل نشده است. اين كتاب چاپ نشده و خطي آن در كتابخانه‌ي پسرش «سيد جليل زرآبادي» در قزوين موجود است.آيت‌الله مظفري فشرده‌ي آنرا در كتاب «ايضاح الحجة» آورده است. [98] .مرحوم آيت‌الله مرعشي نجفي در حاشيه‌ي عروه به هنگام برشمردن خونهاي پاك مي‌نويسد: همچنين است خوني كه از درختي موجود در قريه‌ي زرآباد از توابع قزوين خارج مي‌شود.»نويسنده‌ي سطور سال گذشته با جمعي از دوستان به زرآباد رفته، روان شدن خون را از اين درخت با چشم خود ديده است و از خوانندگان كتاب دعوت مي‌كند كه روز [ صفحه 64] عاشورائي را به زرآباد رفته اين درخت را با چشم خود ببينند.اين درخت در كنار قبر مطهر امامزاده‌اي مشهور به «علي اصغر بن موسي بن جعفر» (عليه‌السلام)قرار دارد و ظاهرا بيش از 700 - 600 سال از عمرش گذشته است.در سال گذشته كه اين ناچيز افتخار حضور داشت، درست لحظه‌ي اذان صبح خون جاري شد و بيش از چهار ساعت ادامه داشت.22- قاتل امام حسين (عليه‌السلام) اهل تابوت است، چنانكه رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمود: «قاتل حسين بن علي در تابوتي از آتش است، نصف عذاب اهل دنيا بر اوست».[99]

1. Even more astonishing is that signs of the transformation of physical objects caused by the martyrdom of Imam Husain (a.s.) can still be observed here and there after the passage of fourteen centuries. One of these is the flowing of blood from the plane tree (chenar) of Zarrabad.

Zarrabad is one of the districts of Qazvin, near the fortress of Alamut. Every year on the day of ‘Ashura, thousands of people go there to witness the blood-bearing plane tree and see with their own eyes the blood flowing from the tree.

The late Ayatollah Sayyid Musa Zarrabadi discussed in detail the flowing of blood from the plane tree on the days of ‘Ashura in his book Karamat. He narrated from his father, Sayyid ‘Ali, and from his grandfather, Sayyid Mahdi, that in no year had this phenomenon failed to occur.

This book has not been printed, and its manuscript remains in the library of his son, Sayyid Jalil Zarrabadi, in Qazvin.

Ayatollah Muzaffari has included a summary of it in his book Idah al-Hujjah. [98]

The late Ayatollah Mar‘ashi Najafi, in his marginal notes on al-‘Urwah, while enumerating pure forms of blood, writes:

“Likewise, the blood that emerges from a tree existing in the village of Zarrabad, one of the dependencies of Qazvin.”

The writer of these lines visited Zarrabad last year with a group of friends and personally witnessed the flowing of blood from this tree. He invites the readers of this book to go to Zarrabad on a day of ‘Ashura and see this tree with their own eyes.

[ صفحه 64]

This tree stands beside the blessed grave of an Imamzadeh known as “‘Ali al-Asghar ibn Musa ibn Ja‘far” (a.s.), and apparently more than six or seven hundred years have passed since it first grew.

Last year, when this humble servant had the honor of being present, the blood began to flow precisely at the moment of the dawn adhan and continued for more than four hours.

1. The killer of Imam Husain (a.s.) is among the people of the chest (tabut) of punishment, as the Holy Prophet Muhammad (s.a.w.a.) said:

«قاتل حسين بن علي في تابوت من نار، نصف عذاب اهل الدنيا عليه»

“The killer of Imam Husain (a.s.) ibn ‘Ali is in a coffin of fire, and upon him is half of the punishment of all the people of the world.” [99]

.23- پيامبر اكرم فرمود: «حضرت موسي (عليه‌السلام) در حق برادرش از خداوند طلب آمرزش كرد، خطاب شد: اي موسي اگر در مورد اولين و آخرين مرا بخواني ترا اجابت مي‌كنم، مگر در مورد قاتل حسين بن علي، كه خود انتقام او را از قاتلش خواهم گرفت.» [100] .24- چون يزيد در كنار سر مقدس امام حسين (عليه‌السلام) آبجو خورده، شطرنج بازي كرد، امام رضا (عليه‌السلام) فرمود:«هر كس شيعه‌ي ما باشد از خوردن آبجو و بازي شطرنج اجتناب كند و هر گاه نگاهش به آبجو و شطرنج بيفتد از امام حسين (عليه‌السلام) ياد كند، و بر يزيد وآل‌زياد لعنت بفرستد.» [101] .25- حضرت بقيةالله ارواحنا فداه به هنگام ظهور پس از آنكه دو بت قريش را در مي‌آورد و به دار مي‌زند، داستان شهادت سالار شهيدان، ذبح اطفال، شهادت ياران، و اسارت خاندانش را براي جهانيان بازگو مي‌كند. [102] .26- مطابق روايات فراواني اولين كسي كه در رجعت برمي‌گردد سالار شهيدان [ صفحه 65] حضرت اباعبدالله الحسين (عليه‌السلام) مي‌باشد. [103] .27- در برخي روايات آمده كه امام حسين (عليه‌السلام) با اصحابش و يزيد بن معاويه با اصحابش برمي‌گردند، آنگاه امام حسين (عليه‌السلام) از آنها انتقام مي‌گيرد و براي هر ضربتي يك ضربت مي‌زند. [104] .28- هنگامي كه امام حسين (عليه‌السلام) رجعت مي‌كند 75 هزار نفر از شيعيان در محضر آن حضرت رجعت مي‌كنند. [105] .29- به هنگام رجعت 12 هزار صديق 7 و 72 تن از شهداي كربلا درمحضر مقدس سالار شهيدان برمي‌گردند [106] .30- هنگامي كه اجل حضرت بقيةالله (ارواحنا فداه) فرارسد، امام حسين (عليه‌السلام) غسل، كفن، حنوط و دفن آن حضرت را به عهده مي‌گيرد [107] زيرا امام معصوم را هرگز نبايد غيرمعصوم تجهيز كند. [108] .31- بعد از حكومت حقه‌ي حضرت بقيةالله (ارواحنا فداه) سالار شهيدان چهل هزار سال فرمانروائي مي‌كند. [109] .در احاديث فراواني تصريح شده كه فرمانروائي سالار شهيدان در زمان رجعت آنقدر به طول مي‌انجامد كه ابروهايش بر روي ديدگانش مي‌ريزد. [110] .32- در احاديث فراواني تصريح شده كه فرمانروائي سالار شهيدان درزمان رجعت آنقدر به طول مي‌انجامد كه ابروهايش بر روي ديدگانش مي‌ريزد. [111] .33- امام صادق (عليه‌السلام) مي‌فرمايد: «آنگاه حضرت بقيةالله انگشتري را به امام [ صفحه 66] حسين (عليه‌السلام) تقديم مي‌كند.» [112] .احتمالا منظور از اين انگشتري، انگشتري حضرت سليمان باشد كه از مواريث امامان است و طبق روايات فراواني در نزد حضرت ولي‌عصر (عليه‌السلام) است و به هنگام ظهور در محضر آن حضرت خواهد بود. [113] .34- امام صادق (عليه‌السلام) مي‌فرمايد: «كسي كه پيش از رستاخيز حساب و كتاب مردم را بررسي كند امام حسين (عليه‌السلام)است، و اما در روز رستاخيز پس گروهي را به سوي بهشت و گروهي ديگر را به سوي دوزخ روانه مي‌كند.» [114] .35- در روايات فراواني داريم كه خداوند استجابت دعا را در تحت قبه‌ي امام حسين و شفا را در تربت امام حسين (عليه‌السلام) قرار داده است. [115] .36- هنگامي كه حضرت موسي بن جعفر (عليه‌السلام) براي شركت در تشييع جنازه‌ي «شطيطه» به نيشابور تشريف فرما شدند، از تربت امام حسين (عليه‌السلام) بر پيكر او پاشيدند. [116]

1. The Holy Prophet Muhammad (s.a.w.a.) said:

«حضرت موسي (عليه‌السلام) در حق برادرش از خداوند طلب آمرزش كرد، خطاب شد: اي موسي اگر در مورد اولين و آخرين مرا بخواني ترا اجابت مي‌كنم، مگر در مورد قاتل حسين بن علي، كه خود انتقام او را از قاتلش خواهم گرفت.»

“Musa (a.s.) sought forgiveness from Allah for his brother. It was revealed to him: ‘O Musa! If you call upon Me concerning the first and the last, I will answer you, except regarding the killer of Imam Husain (a.s.) ibn ‘Ali, for I Myself shall take revenge upon his killer.’” [100]

1. Since Yazid drank beer and played chess beside the sacred head of Imam Husain (a.s.), Imam al-Rida (a.s.) said:

«هر كس شيعه‌ي ما باشد از خوردن آبجو و بازي شطرنج اجتناب كند و هر گاه نگاهش به آبجو و شطرنج بيفتد از امام حسين (عليه‌السلام) ياد كند، و بر يزيد وآل‌زياد لعنت بفرستد.»

“Whoever is among our Shi‘ah should refrain from drinking beer and playing chess; and whenever his eyes fall upon beer or chess, he should remember Imam Husain (a.s.) and send curses upon Yazid and the family of Ziyad.” [101]

1. When the Master of the Age, Imam al-Mahdi (a.s.), reappears, after exhuming the two idols of Quraysh and hanging them, he will recount to the people of the world the story of the martyrdom of the Master of Martyrs, the slaughtering of the children, the martyrdom of his companions, and the captivity of his family. [102]
2. According to numerous narrations, the first person to return during the Raj‘ah (Return) will be the Master of Martyrs,

[ صفحه 65]

Abu ‘Abdillah al-Imam Husain (a.s.). [103]

1. Some narrations state that Imam Husain (a.s.) will return together with his companions, and Yazid ibn Mu‘awiyah will return with his companions. Then Imam Husain (a.s.) will take revenge upon them and strike them once for every blow that they had inflicted. [104]
2. When Imam Husain (a.s.) returns, seventy-five thousand Shi‘ah will return in his presence. [105]
3. At the time of the Raj‘ah, twelve thousand truthful believers (ṣiddīqūn), seven, and seventy-two of the martyrs of Karbala will return in the presence of the Master of Martyrs. [106]
4. When the appointed time of the Master of the Age, Imam al-Mahdi (a.s.), arrives, Imam Husain (a.s.) will undertake his ritual washing (ghusl), shrouding (kafan), perfuming (ḥanūṭ), and burial. [107] For a Ma‘ṣūm can never be prepared for burial by anyone other than a Ma‘ṣūm. [108]
5. After the just government of the Master of the Age (a.s.), the Master of Martyrs will rule for forty thousand years. [109]

Many narrations explicitly state that the rule of the Master of Martyrs during the Raj‘ah will continue for such a long period that his eyebrows will fall over his eyes. [110]

1. Numerous narrations explicitly state that the rule of the Master of Martyrs during the Raj‘ah will continue for such a long time that his eyebrows will hang down over his eyes. [111]
2. Imam al-Sadiq (a.s.) said:

«آنگاه حضرت بقيةالله انگشتري را به امام حسين (عليه‌السلام) تقديم مي‌كند.»

“Then the Master of the Age (a.s.) will present a ring to Imam Husain (a.s.).” [112]

It is likely that this ring refers to the ring of Prophet Sulayman (a.s.), which is among the inheritances of the Imams (a.s.) and which, according to numerous narrations, is in the possession of the Master of the Age (a.s.) and will be present with him at the time of his reappearance. [113]

1. Imam al-Sadiq (a.s.) said:

«كسي كه پيش از رستاخيز حساب و كتاب مردم را بررسي كند امام حسين (عليه‌السلام)است، و اما در روز رستاخيز پس گروهي را به سوي بهشت و گروهي ديگر را به سوي دوزخ روانه مي‌كند.»

“The one who will examine the reckoning of the people before the Day of Resurrection is Imam Husain (a.s.). As for the Day of Resurrection itself, he will send one group toward Paradise and another group toward Hell.” [114]

1. We have numerous narrations stating that Allah has placed the answering of supplications beneath the dome of Imam Husain (a.s.), and healing in the soil (turbah) of Imam Husain (a.s.). [115]
2. When Imam Musa ibn Ja‘far al-Kazim (a.s.) came to Nishapur to attend the funeral procession of “Shatitah,” he sprinkled some of the soil (turbah) of Imam Husain (a.s.) upon her body. [116]

37- علي بن اسباط كه در عهد امام رضا و امام جواد (عليهماالسلام) مي‌زيست و نجاشي مقدم رجاليون، او را توثيق نموده و در حقش فرموده: «از موثق‌ترين مردم و از راستگوترين آنان است» [117] .در كتاب «نوادر» از گروهي از اصحاب اماميه نقل مي‌كند: «چون خبر شهادت جانگداز حضرت اباعبدالله الحسين (عليه‌السلام) در اقطار و اكناف جهان منتشر شد، زنان عقيم از چهارگوشه‌ي جهان به سوي مرقد مطهر آن حضرت سرازير شدند و تعداد آنها به يكصد هزار نفر رسيد كه همه‌ي آنها از بركات قبر شريف آن حضرت بچه به دنيا آوردند.» [118] . [ صفحه 67] حاج ميرزا مهدي حائري تأكيد مي‌كند كه اين واقعه در سال شهادت امام حسين (عليه‌السلام) روي داده است. [119] .38- روزي سالار شهيدان به محضر جد بزرگوارشان شرفياب شدند، رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) او را بر زانوي مبارك خود نشانيد و فرمود:«ان لقتل الحسين حرارة في قلوب المؤمنين لا تبرد أبدا»:[براي شهادت حسين حرارتي در دلهاي مؤمنان هست كه اين حرارت هرگز به سردي نمي‌گرايد] [120] و ماامروز پس از گذشت چهارده قرن اين حرارت را در دلهاي خود احسا مي‌كنيم -الحمد لله علي اول النعم -.39- زيارت امام حسين (عليه‌السلام) در روز اربعين يكي از پنج نشانه‌ي ايمان معرفي شده است. [121] .40- در تمام ايام و ليالي متبركه كه در طول سال زيارت حضرت سيدالشهداء وارد شده، و زيارتنامه‌ي مخصوصي براي هر يك از آنها مأثور است، كه از آن جمله است: شبهاي قدر، شبهاي جمعه، شبهاي اول و نيمه‌ي رجب، شب نيمه‌ي شعبان، شبهاي اول، نيمه و آخر رمضان، شب عرفه و روز عرفه و عيد فطر و عيد قربان.علامه‌ي مجلسي مي‌افزايد: و در همه‌ي ايام متبركه و اوقات شريفه، مخصوصا در اوقاتي كه به جهتي به آن حضرت اختصاص يافته و فضل و كرامتش در آن ايام ظاهر شده، مانند: روز مباهله (روز بيست و چهارم ذيحجه) و روز نزول سوره‌ي هل اتي (روز بيست و پنجم ذيحجه) و روز ميلاد آنحضرت (روز سوم شعبان) و روز هلاكت يزيد (روز 14 ربيع‌الأول) [122] .در اين ميان روز عرفه امتياز خاصي دارد و در روايت آمده است: «خداوند روز عرفه نخست به زوار امام حسين عنايت مي‌كند، حاجتهايشان را برمي‌آورد، گناهانشان را [ صفحه 68] مي‌آمرزد، سپس به اهل عرفات عنايت مي‌فرمايد.» [123] .و بيش از همه‌ي اينها به زيارت عاشورا تأكيد شده، و امر شده كه همه روزه از دور و نزديك با آن، عرض ارادت به پيشگاه - سالار شهيدان انجام شود.مداومت بر زيارت عاشورا آثار شگفت‌انگيزي دارد كه كتابهاي مستقلي در اين رابطه تأليف شده است.حضرت بقيةالله (ارواحنا فداه) نيز براي برخي از سعادتمنداني كه به محضر مقدسشان تشرف يافته‌اند بر مداومت آن تأكيد فرموده‌اند. [124] .در پايان بر خود وظيفه مي‌دانم به عنوان يكي از غلامان ناچيز آستان حسيني، از مؤسس محترم «مؤسسه‌ي علوم آل محمد» و «دارالكتاب قم»، هيئت محققان و همه‌ي دست اندركاران اين دو مؤسسه تشكر نموده، مزيد توفيقاتشان را براي خدمت به مكتب اهلبيت عصمت و طهارت، از خداوند متعال مسئلت نمايم.بار خدايا! بر سالار شهيدان و ديگر شهيدان دشت كربلا منت بگذار، از بقيه‌ي دوران غيبت حضرت بقيةالله (ارواحنا فداه) صرف‌نظر بفرما، و در ظهور آن منتقم خون شهيدان و منتقم حقوق پايمال شده‌ي همه‌ي مظلومان در راستاي تاريخ تعجيل بنما، و ما را تفضلا شايسته‌ي زندگي در دوران ظهور موفور السرور حضرتش قرار بده.نام مؤلف، مترجم، ناشر، محققان و خوانندگان محترم اين كتاب را در ليست بهترين ياران آن حضرت در دولت كريمه‌اش ثبت بفرما (آمين).حوزه‌ي علميه‌ي قمسوم شعبان 1413 ه.علي‌اكبر مهدي‌پور [ صفحه 69]

1. ‘Ali ibn Asbat, who lived during the time of Imam al-Rida (a.s.) and Imam al-Jawad (a.s.), and whom al-Najashi, the foremost authority in Rijal, declared trustworthy and said regarding him, “He is among the most trustworthy of people and among the most truthful of them,” [117]

relates in his book Nawadir from a group of Imamiyyah companions:

“After the heartbreaking news of the martyrdom of Abu ‘Abdillah al-Imam Husain (a.s.) spread throughout the regions and corners of the world, barren women flocked from every direction to the sacred shrine of that noble Imam. Their number reached one hundred thousand, and all of them, through the blessings of his noble grave, gave birth to children.” [118]

[ صفحه 67]

Haj Mirza Mahdi Ha’iri emphasizes that this event occurred in the very year of the martyrdom of Imam Husain (a.s.). [119]

1. One day, the Master of Martyrs (a.s.) came into the presence of his noble grandfather. The Holy Prophet Muhammad (s.a.w.a.) seated him upon his blessed lap and said:

«ان لقتل الحسين حرارة في قلوب المؤمنين لا تبرد أبدا»

“Indeed, for the martyrdom of al Husain (a.s.) there is a heat in the hearts of the believers that shall never grow cold.” [120]

And today, after the passing of fourteen centuries, we still feel this heat within our hearts —

الحمد لله علي اول النعم.

“All praise belongs to Allah for the first of His blessings.”

1. The visitation (ziyārah) of Imam Husain (a.s.) on the day of Arba‘in has been introduced as one of the five signs of faith. [121]
2. Throughout the blessed days and nights of the year, specific visitations of the Master of Martyrs (a.s.) have been narrated, and a special ziyārah has been transmitted for each occasion. Among them are:

The Nights of Qadr, the nights of Friday, the first night and the middle night of Rajab, the night of the middle of Sha‘ban, the first, middle, and last nights of Ramadan, the Night of ‘Arafah and the Day of ‘Arafah, Eid al-Fitr, and Eid al-Adha.

‘Allamah al-Majlisi adds:

“And on all blessed days and noble occasions, especially on those times that are specifically associated with him and in which his virtue and nobility became manifest, such as the Day of Mubahalah (24th of Dhu al-Hijjah), the day on which Surah Hal Ata was revealed (25th of Dhu al-Hijjah), the day of his birth (3rd of Sha‘ban), and the day of the destruction of Yazid (14th of Rabi‘ al-Awwal).” [122]

Among all of these, the Day of ‘Arafah possesses a special distinction. It is narrated:

“On the Day of ‘Arafah, Allah first turns His attention toward the visitors of Imam Husain (a.s.), fulfills their needs, forgives their sins,

[ صفحه 68]

and only thereafter turns His attention toward the people standing at ‘Arafat.” [123]

More than all of these, emphasis has been placed upon Ziyarat Ashura, and it has been commanded that every day, from near or far, one should present one’s devotion before the Master of Martyrs through it.

Perseverance in reciting Ziyarat Ashura has astonishing effects, and independent books have been written on this subject.

The Master of the Age, Imam al-Mahdi (a.s.), has also emphasized its continual recitation to some of the fortunate individuals who attained the honor of meeting him. [124]

In conclusion, I consider it my duty, as one of the humble servants of the Husaini threshold, to thank the respected founder of the “Mu’assasat ‘Ulum Al Muhammad” and “Dar al-Kitab Qum,” the team of researchers, and all those involved in these two institutions. I pray to Allah the Exalted to grant them ever-increasing success in serving the school of the Ahl al-Bayt (a.s.), the family of purity and infallibility.

O Allah! Bestow Your grace upon the Master of Martyrs and the other martyrs of the plain of Karbala. Shorten the remaining period of the occultation of the Master of the Age (a.s.). Hasten the appearance of that avenger of the blood of the martyrs and the avenger of the violated rights of all the oppressed throughout history. Through Your favor, make us worthy of living in the joyous era of his reappearance.

Record the names of the author, the translator, the publisher, the researchers, and the respected readers of this book among the finest companions of that Imam in his blessed and noble government. (Āmīn.)

Qum Seminary 3 Sha‘ban 1413 A.H.

‘Ali Akbar Mahdipur

[ صفحه 69]