Imam Husain (a.s.), the soul at peace al-Nafs al-Mutmainnah

حسين، نفس مطمئنه است

آيه‌ي پنجم: (يا ايتها النفس المطمئنة ارجعي الي ربك راضية مرضية): [اي نفس آرام و آسوده، به سوي پروردگارت خشنود و خشنود شده بازگرد.] [1056] از حضرت صادق (عليه‌السلام) مروي است كه مراد در اين آيه حسين (عليه‌السلام) است، كه او بوده است صاحب نفس مطمئنه، راضيه و مرضيه. [1057] .مؤلف گويد: بيان اين مطلب آن است كه هر كس شناخت خدا را، و دانست عظمت و شأن او را، دوست خواهد داشت او را، و چون دوست دارد او را، راضي خواهد بود به هر چه از جانب او وارد گردد، و اصلا كراهتي و تزلزلي در وجودش حاصل نشود، بلكه در وقت نزول اشد مصائب طمانينه و رضايش شديدتر مي‌شود، و مصداق اين مطلب به كمال ظهور رسيد در حضرت حسين (عليه‌السلام)، چنانكه از عناوين سابقه و لاحقه معلوم گردد. [ صفحه 349]

Imam Husain (a.s.), the soul at peace al-Nafs al-Mutmainnah

The fifth verse:

﴿يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً﴾

“O tranquil and reassured soul! Return to your Lord, pleased and well-pleasing.” (Surah al-Fajr 89:27–28). [1056]

It is narrated from Imam al-Sadiq (a.s.) that the intended meaning in this verse is al-Imam Husain (a.s.), for he was the possessor of al-Nafs al-Mutmainnah, al-Raadhiyah, and al-Mardhiyyah. [1057]

The author says:

The explanation of this matter is that whoever comes to know Allah and recognizes His greatness and majesty will love Him. When he loves Him, he will be pleased with whatever comes from Him, and no dislike or agitation will arise within him at all. Rather, at the time when the most severe afflictions descend upon him, his tranquility and contentment become even stronger.

The perfect manifestation of this reality appeared in Imam Husain (a.s.), as will become clear from the previous and subsequent discussions.

[ صفحه 349]