The Companions and Followers Seeking Blessings from the Relics of the Prophet after His Passing

تبرك صحابه و تابعين به آثار پيامبر بعد از وفاتش

بخاري در صحيح بابي را به اين مضمون ذكر كرده است. آنچه از زره، عصا، شمشير، ظرف، انگشتر و... مو، كفش و... از چيزهايي كه صحابه و ديگران به آنها بعد از وفات پيامبر(صلي الله عليه وآله) تبرك مي جستند. [32] . 1 _ نقل است كه معاويه هنگام وفات وصيت كرد كه با پيراهن، شلوار، قبا و مقداري از موي پيامبر(صلي الله عليه وآله) دفن شود. [33] . 2 _ عمر بن عبدالعزيز هنگام وفاتش دستور داد: مو و ناخني از پيامبر(صلي الله عليه وآله) را آورده و در كفنش قرار دهند. [34] . 3 _ ابن سعد مي گويد: در حنوط انس بن مالك، كيسه اي از مشك و مويي از موهاي رسول خدا (صلي الله عليه وآله) را قرار دادند. [35] . 4 _ ابن سيرين مي گويد: به عبيده گفتم: نزد ما مقداري از موي پيامبر(صلي الله عليه وآله) از طرف انس يا اهل او باقي مانده كه براي من محبوب تر است از دنيا و آخرت. [36] . 5 _ صفيه مي گويد: هرگاه عمر بر ما وارد مي شد دستور مي داد تا كاسه اي كه از رسول خدا(صلي

الله عليه وآله) نزد ما بود به او دهيم، سپس آن را از آب زمزم پر مي نمود و از آن [ صفحه 178] مي آشاميد و به قصد تبرك بر صورتش مي پاشيد. [37] . 6 _ انس مي گويد: پيامبر(صلي الله عليه وآله) بر امّ سليم وارد شد و در آن جا مشكي از آب ديد كه بر ديوار آويزان شده بود؛ آن گاه پيامبر(صلي الله عليه وآله) ايستاده از آن آب آشاميد. امّ سليم مشك را برداشته و دهانه آن را بريده و براي تبرك نزد خود نگاه داشت. [38] . 7 _ ابن سيرين نقل مي كند: نزد انس بن مالك، عصايي از رسول خدا (صلي الله عليه وآله) بود كه بعد از وفاتش آن را با او بين پهلو و پيراهنش دفن نمودند. [39] . 8 _ ابراهيم بن عبدالرحمن بن عبدالقاري مي گويد: ابن عمر را ديدم كه دستش را بر جايگاه پيامبر(صلي الله عليه وآله) در منبر كشيده و به صورت خود مي ماليد. [40] . 9 _ يزيد بن عبدالله بن قسيط مي گويد: جماعتي از اصحاب پيامبر(صلي الله عليه وآله) را ديدم كه وقتي مسجد از جمعيت خالي مي شد، دست بر دستگيره منبر رسول خدا (صلي الله عليه وآله) گذارده، آن گاه دعا مي نمودند. [41] . 10 _ داود بن صالح مي گويد: روزي مروان به روضه رسول خدا (صلي الله عليه وآله) وارد شد، ديد شخصي صورتش را بر روي قبر پيامبر(صلي الله عليه وآله) گذارده است. به او گفت: آيا مي داني چه مي كني؟ هنگامي كه آن شخص صورتش را برداشت

مروان ديد كه او ابوايوب است. ابوايوب در جوابش فرمود: من به جهت اين سنگ نيامده ام، بلكه به خاطر رسول خدا (صلي الله عليه وآله) آمده ام. [42] . 11 _ ابن عساكر به سند خود از امام علي (عليه السلام) نقل مي كند: بعد از دفن رسول خدا (صلي الله عليه وآله) فاطمه (عليها السلام) بر بالاي قبر پدرش ايستاد و مشتي از خاك قبر را برداشته و بر ديدگانش ماليد و فرمود: [ صفحه 179] ماذا علي من شمّ تربة أحمد++ أن لا يشمّ مدي الزمان غواليا صُبّت عليّ مصائب لو أنّها++ صُبّت علي الأيّام عدن ليالياً [43] . 12 _ سمهودي نقل مي كند: عبدالله بن عمر دست راستش را بر قبر شريف پيامبر(صلي الله عليه وآله) مي ماليد و بلال نيز صورتش را. آن گاه از عبدالله بن احمد بن حنبل نقل مي كند كه اين عمل به جهت شدت محبت بوده، و بدين جهت تعظيم و احترام اشكالي ندارد. [44] . 13 _ ابوالدرداء مي گويد: شبي بلال مؤذن پيامبر(صلي الله عليه وآله) در عالم رؤيا پيامبر(صلي الله عليه وآله) را زيارت نمود. حضرت (صلي الله عليه وآله) به او فرمود: اين چه جفايي است كه در حق ما نمودي! آيا وقت آن نشده كه به زيارت ما بيايي؟ بلال محزون و خائف از خواب بيدار شد؛ فوراً سوار بر مركب خود شد و به سوي مدينه حركت نمود و مستقيماً به كنار قبر پيامبر(صلي الله عليه وآله) آمد و شروع به گريه كرد، در حالي كه صورتش را به قبر مبارك مي ماليد. حسن و حسين (عليهما السلام)

بر او وارد شدند، بلال آنان را در بغل گرفت و بوسيد. [45] . 14 _ نافع نقل مي كند: ابن عمر را ديدم كه نماز مي گزارد در مكان هايي كه رسول خدا (صلي الله عليه وآله) نماز خوانده بود.... [46] . ابن حجر در شرح اين حديث مي گويد: از اين عمل ابن عمر استفاده مي شود كه دنبال نمودن آثار پيامبر(صلي الله عليه وآله) و تبرك به آنها مستحب است. [47] . 15 _ ابن عبدالبرّ مي گويد: ابن عمر از آثار رسول خدا (صلي الله عليه وآله) بسيار متابعت مي نمود و در مواقف عرفه و ديگر مواضع به دنبال مكاني مي رفت كه رسول خدا (صلي الله عليه وآله) در آن وقوف نموده بود. [48] .

The Companions and Followers Seeking Blessings from the Relics of the Prophet after His Passing

Al-Bukhārī in his Ṣaḥīḥ has dedicated a chapter with the meaning: “Those items such as armor, staff, sword, vessel, ring, hair, shoes, and other things of the Prophet (sawa) through which the Companions and others used to seek blessings after his death.” [32]

1. It is narrated that Muʿāwiyah, at the time of his death, made a will that he should be buried wearing the shirt, trousers, and cloak of the Prophet (sawa), and that some of the Prophet’s blessed hair be buried with him. [33]
2. ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz, at the time of his death, commanded that some hair and nails of the Prophet (sawa) be brought and placed in his shroud. [34]
3. Ibn Saʿd reports: “In the perfume used for ḥanūṭ (funeral embalming) of Anas ibn Mālik, there was a small bag containing musk and some of the hair of the Messenger of Allah (sawa).” [35]
4. Ibn Sīrīn says: “I said to ʿUbaydah: There remains with us some hair of the Prophet (sawa) which came from Anas or his family. It is more beloved to me than the world and all that is in it.” [36]
5. Ṣafiyyah says: “Whenever ʿUmar entered our house, he would ask for the bowl that belonged to the Messenger of Allah (sawa). He would fill it with Zamzam water, drink from it, and sprinkle some upon his face for blessings.” [37]
6. Anas narrates: “The Messenger of Allah (sawa) entered the house of Umm Sulaym and saw a water-skin hanging on the wall. The Prophet (sawa) stood and drank from it. Umm Sulaym then took the water-skin, cut off its mouth, and kept it for blessings.” [38]
7. Ibn Sīrīn narrates: “With Anas ibn Mālik there was a staff belonging to the Messenger of Allah (sawa), and after Anas passed away, it was buried with him between his side and his garment.” [39]
8. Ibrāhīm ibn ʿAbd al-Raḥmān ibn ʿAbd al-Qārī says: “I saw Ibn ʿUmar place his hand on the spot of the Prophet’s pulpit where the Prophet (sawa) used to rest his hand, and then wipe it over his face.” [40]
9. Yazīd ibn ʿAbdullāh ibn Qusayṭ says: “I saw a group of the Companions of the Messenger of Allah (sawa) who, when the mosque was empty, would place their hands on the handle of the Prophet’s pulpit and then supplicate.” [41]
10. Dāwūd ibn Ṣāliḥ narrates: “One day Marwān entered the Rawḍah of the Messenger of Allah (sawa) and saw a man placing his face upon the Prophet’s grave. He said, ‘Do you know what you are doing?’ When the man lifted his face, Marwān saw that it was Abū Ayyūb al-Anṣārī, who replied: ‘I did not come to touch a stone, but I came to visit the Messenger of Allah (sawa).’” [42]
11. Ibn ʿAsākir, with his chain, narrates from Imam ʿAlī (as): “After the burial of the Messenger of Allah (sawa), Fāṭimah (sa) stood beside her father’s grave, took a handful of its soil, rubbed it upon her eyes, and said:

ماذا علي من شمّ تربة أحمدٍ++ أن لا يشمّ مدي الزمان غواليا صُبّت عليّ مصائب لو أنّها++ صُبّت علي الأيّام عدن ليالياً [43]

‘What harm is there if I inhale the fragrance of Ahmad’s soil? For all my life I shall smell no other perfume. Such calamities have been poured upon me — That if they were poured upon days, they would turn into nights.’”

1. Al-Samhūdī narrates: “ʿAbdullāh ibn ʿUmar used to rub his right hand upon the noble grave of the Prophet (sawa), and Bilāl would place his face upon it. Then he quotes ʿAbdullāh ibn Aḥmad ibn Ḥanbal saying: ‘This was done out of intense love, and for that reason it is an act of respect and honor and bears no objection.’” [44]
2. Abū al-Dardāʾ narrates: “One night Bilāl, the muʾadhdhin of the Messenger of Allah (sawa), saw the Prophet (sawa) in a dream. The Prophet (sawa) said to him: ‘O Bilāl! What neglect is this toward us? Has the time not come for you to visit us?’

Bilāl awoke weeping and fearful. Immediately he mounted his camel, travelled to Madinah, went straight to the Prophet’s grave, and began to cry, placing his face upon the blessed grave.

Imām al-Ḥasan and al-Ḥusayn (as) came to him; Bilāl embraced and kissed them.” [45]

1. Nāfiʿ narrates: “I saw Ibn ʿUmar praying in the very places where the Messenger of Allah (sawa) used to pray.” [46] Ibn Ḥajar comments: “This action of Ibn ʿUmar shows that following the traces of the Prophet (sawa) and seeking blessings through them is recommended.” [47]
2. Ibn ʿAbd al-Barr says: “Ibn ʿUmar used to follow the traces of the Messenger of Allah (sawa) very closely. At the standing places of ʿArafah and elsewhere, he would seek out the very spots where the Prophet (sawa) had stood.” [48]