The Hadith of the Apple, Quince, and Pomegranate

حديث سيب و به و انار...

و از آن جمله حديثي است، كه در بحار روايت نموده، از حسن بصري، و ام‌سلمه، كه حسنين (عليه‌السلام) وارد شدند بر رسول‌خدا، و جبرئيل در نزد آن حضرت بود، پس [ صفحه 384] ايشان در اطراف او گرديدند به گمان اينكه دحيه كلبي است، جبرئيل دست خود را حركت داد مانند كسي كه از كسي چيزي بگيرد، پس سيبي و بهي، و اناري آورد، و به ايشان داد، روي ايشان از خوشحالي برافروخت، و دويدند به نزد جد خود، حضرت از ايشان گرفت، بوئيد و فرمود: برويد نزد پدر و مادر خود، پس رفتند، و هيچ يك از آن نخوردند، تا اينكه پيغمبر (صلي الله عليه و آله) به نزد ايشان رفت، و همه با هم خوردند، و هر چند از آن مي‌خوردند، به حال خود عود مي‌نمود، و به همين حالت بود، تا زماني كه حضرت فاطمه (عليه‌السلام) وفات نمود، حسين (عليه‌السلام) فرمود: كه «انار» مفقود شد و چون اميرالمؤمنين (عليه‌السلام) شهيد گشت «به» مفقود گشت، و سيب به حال خود بود، تا وقتي كه آب را به روي ما بستند پس چون تشنگي بر من غالب مي‌شد، آن را بو مي‌كردم، اندكي تشنگي من ساكن مي‌شد، عاقبت چون تشنگي من به نهايت رسيد، دندان بر آن فشردم، و يقين به هلاك نمودم، حضرت سجاد (عليه‌السلام) مي‌فرمايد، كه اين سخن را از پدر بزرگوارم شنيدم يك ساعت قبل از شهادتش، و چون شهيد گرديد، بوي سيب از محل شهادتش استشمام مي‌شد، ولي خودش را نيافتند، و اين رائحه در آن محل باقي است، و هر كس از زوار بخواهد استشمام رائحه‌ي آنرا نمايد، در وقت سحر به زيارت رود، كه اگر از مخلصين باشد، آن را خواهد استشمام نمود. [1184] .بيست و ششم: از جمله احترامات كعبه آن است كه حضرت اسماعيل موكل بر زينت آن، و پوشانيدن جامه بر آن بوده، پس طوايف عرب هدايا و تحف مي‌آوردند، و مادر اسماعيل و زوجه‌اش جامه مي‌ساختند، به خانه مي‌پوشانيدند [1185] ، و بعد حضرت سليمان جامه‌اي فرستاد، همچنين ساير ملوك، و خداوند از براي حسين (عليه‌السلام) جامه‌اي فرستاد، و حضرت پيغمبر (صلي الله عليه و آله) بر او پوشانيد، چنان كه ام‌سلمه روايت كرده، ديدم حضرت رسول‌خدا جامه‌اي بر حسين (عليه‌السلام) مي‌پوشاند، كه از جامه‌هاي دنيا نيست، سؤال كردم كه اين چيست؟ فرمود: اين هديه‌اي است كه خداوند [ صفحه 385] از براي حسين فرستاده است، و پودش از پرهاي نازك بال جبرئيل است. [1186] .و گاهي خود آن حضرت از مادرش جامه بجهت عيد طلب نمود، پس رضوان جامه‌اي هديه آورد به جهت او و حضرت حسن (عليه‌السلام) و فاطمه (عليهاالسلام) بر ايشان پوشانيد، چنانكه مشهور است. [1187] .و گاهي از جدش طلب نمود به جهت عيد، و خداوند هديه فرستاد، و جبرئيل او را سرخ رنگ نمود به خواهش آن جناب، و گريست، چنانكه حديث آن نيز معروف است. [1188] .و گاهي از خواهر طلب نمود، اما جامه‌ي كهنه، نه از براي عيد و زينت، بلكه از براي آنكه چون او را شهيد نمايند و لباسهاي نو، را ببرند، طمع در اين جامه‌ي كهنه نكنند، و بدنش عريان نماند، پس خواهرش زينب جامه‌ي كهنه آورد، و حضرت چند موضع آن را پاره نمود، و خونهاي حضرت آن جامه را رنگين كرد [1189] ، به همان رنگ كه جبرئيل جامه‌اش را در عيد رنگين نمود، و خاكهاي كربلا او را خاكي كرد، و نيزه و تر و شمشير پاره پاره‌اش نمود، مع ذلك اسحاق بن حويه آن را بيرون آورد، و بدن شريفش را عريان بر روي خاك گذاشت آه. [1190] .مصحح گويد: اين پيراهن، پيراهن حضرت ابراهيم خليل (عليه‌السلام) بود، كه آن را حضرت فاطمه (سلام الله عليها)، سه روز پيش از شهادتش به زينب كبري (سلام الله عليها) داد و فرمود: هنگامي كه اين پيراهن را برادرت حسين از تو مطالبه كند، بدانكه او فقط يك ساعت مهمان تست، سپس او را اولاد زنا به سخت‌ترين وضعي مي‌كشند. - انتهي - - [1191] .

The Hadith of the Apple, Quince, and Pomegranate...

Among them is a narration recorded in Bihar al-Anwar from al-Hasan al-Basri and Umm Salamah:

That al-Hasan (a.s.) and al-Imam Husain (a.s.) entered upon the Messenger of Allah (s.a.w.a.), while Jibraʾil (a.s.) was with him.

[ صفحه 384]

They began moving around him, thinking that he was Dihyah al-Kalbi.

Then Jibraʾil (a.s.) moved his hand as a person does when taking something from someone, and brought forth an apple, a quince, and a pomegranate, and gave them to the two Imams (a.s.).

Their faces lit up with joy.

They ran to their grandfather.

The Holy Prophet (s.a.w.a.) took the fruits from them, smelled them, and said:

“Go to your father and mother.”

So they went.

None of them ate from those fruits until the Holy Prophet (s.a.w.a.) came to them.

Then they all ate together.

No matter how much they ate from them, the fruits returned to their original state.

This continued until Lady Fatimah (a.s.) passed away.

Al-Imam Husain (a.s.) said:

“The pomegranate disappeared.”

And when Amir al-Muʾminin ʿAli (a.s.) was martyred, “the quince disappeared.”

The apple remained as it was until the time when water was withheld from us.

Whenever thirst would overpower me, I would smell it, and some of my thirst would subside.

But when my thirst reached its utmost limit, I bit into it and became certain of my death.

Imam al-Sajjad (a.s.) says:

“I heard these words from my noble father one hour before his martyrdom.

When he was martyred, the fragrance of the apple could be smelled from the place of his martyrdom, but the apple itself could not be found.

That fragrance remains in that place.

Whoever among the visitors wishes to smell its fragrance should visit at dawn, for if he is among the sincere ones, he will perceive its scent.” [1184]

Twenty-sixth: Among the honors of the Kaʿbah is that Prophet Ismaʿil (a.s.) was entrusted with adorning it and clothing it with coverings.

The Arab tribes would bring gifts and offerings, and the mother of Ismaʿil (a.s.) and his wife would make garments and place them upon the House. [1185]

Thereafter, Prophet Sulayman (a.s.) sent a covering, and likewise other kings did so.

And Allah sent a garment for al-Imam Husain (a.s.), which the Holy Prophet (s.a.w.a.) clothed him with.

As Umm Salamah narrated:

“I saw the Messenger of Allah (s.a.w.a.) clothing al-Imam Husain (a.s.) with a garment that was not from the garments of this world.

I asked:

‘What is this?’

He replied:

‘This is a gift which Allah has sent

[ صفحه 385]

for al-Imam Husain (a.s.), and its fabric is woven from the delicate feathers of the wings of Jibraʾil (a.s.).’” [1186]

And at times al-Imam Husain (a.s.) himself requested a garment from his mother for Eid.

Then Ridwan brought a garment as a gift for him and for al-Hasan (a.s.), and Fatimah (a.s.) clothed them with it, as is well known. [1187]

And at another time he requested one from his grandfather for Eid.

Allah then sent a gift, and Jibraʾil (a.s.) dyed it red at the request of that noble Imam (a.s.), and wept, as is also mentioned in a well-known narration. [1188]

And at another time he requested a garment from his sister—but an old garment, not for Eid or adornment.

Rather, it was because he knew that when he was martyred they would take away his new clothes, and he hoped that they would not desire an old garment, so that his body would not remain naked.

His sister Zaynab (a.s.) brought him an old garment.

The Imam (a.s.) tore it in several places.

Then his blood stained that garment

[1189]

with the same color with which Jibraʾil (a.s.) had dyed his Eid garment.

The soil of Karbala covered it with dust.

Spears, arrows, and swords tore it to pieces.

Yet despite all this, Ishaq ibn Huwayyah removed it and left his noble body naked upon the earth.

Alas! [1190]

The editor says:

This shirt was the shirt of Prophet Ibrahim al-Khalil (a.s.).

Three days before her martyrdom, Lady Fatimah (a.s.) gave it to Zaynab al-Kubra (a.s.) and said:

“When your brother al-Imam Husain (a.s.) asks you for this shirt, know that he is only your guest for one more hour.

Thereafter, the sons of adultery will kill him in the most severe manner.”

— End — [1191]